P-83 Wanad
( ilość produktów: 1 )
Oficjalna nazwa modelu
9 mm pistolet wz. 1964 – oznaczenie wojskowe: P-83; kryptonim programu badawczego: Wanad
Oznaczenie "P-83" odnosi się bezpośrednio do roku oficjalnego przyjęcia tej broni na uzbrojenie (1983), natomiast "Wanad" to jej pierwotny kryptonim badawczo-rozwojowy. Wykorzystanie nazwy pierwiastka chemicznego wpisuje się w klasyczną tradycję polskiego przemysłu zbrojeniowego w zakresie nazewnictwa sprzętu wojskowego (czego późniejszymi przykładami były m.in. pistolety maszynowe Glauberyt, czy karabinki Tantal i Beryl).
P-83 Wanad - specyfikacja techniczna
| Parametr | Specyfikacja |
|---|---|
| Producent | Zakłady Metalowe „Łucznik” (Radom) |
| Typ | Pistolet samopowtarzalny (Klasa: Compact / Służbowy) |
| Rodzaj mechanizmu | Kurkowy (DA/SA – Double Action / Single Action) |
| Zasada działania | Odrzut swobodny zamka |
| Kaliber bazowy | 9x18 mm Makarow |
| Pojemność magazynka | 8 nabojów |
| Długość lufy | 90 mm |
| Masa (z pustym magazynkiem) | 730 g |
| Opracowanie: SpecShop.pl | |
Geneza i przeznaczenie pistoletu P-83 Wanad
P-83 Wanad został zaprojektowany pod koniec lat 70. XX wieku w Ośrodku Badawczo-Rozwojowym (OBR) w Radomiu przez zespół inżynierów pod kierownictwem Mariana Gryszkiewicza. Głównym założeniem projektu było stworzenie następcy dla pistoletu P-64 CZAK. Konstruktorzy musieli rozwiązać dwa podstawowe problemy poprzednika: nieekonomiczny, niezwykle kosztowny proces produkcji oparty na czasochłonnej obróbce skrawaniem oraz wady eksploatacyjne (zbyt mała pojemność magazynka i skrajnie ciężki mechanizm spustowy DA).
P-83 wszedł do uzbrojenia Wojska Polskiego i Milicji Obywatelskiej (później Policji) w 1983 roku jako standardowa broń służbowa. Służył w tej roli do czasu wprowadzenia na uzbrojenie nowoczesnych pistoletów ryglowanych kalibru 9x19 mm (takich jak WIST-94 czy seria Glock), odpowiadających standardom NATO.
P-83 Wanad - charakterystyka budowy i rozwiązania techniczne
- Technologia tłoczenia a kontrola odrzutu: Kluczową zmianą względem P-64 było przejście z pełnego frezowania na technologię tłoczenia z blachy stalowej, połączoną ze zgrzewaniem i lutowaniem. Ten zabieg drastycznie obniżył koszty i czas masowej produkcji broni. Ubocznym efektem była jednak zwiększona masa pistoletu (730 g). Paradoksalnie, dla konstrukcji opartej na zasadzie odrzutu swobodnego (gdzie lufa jest stała), ta dodatkowa masa zagrała na korzyść strzelca – znacząco lepiej absorbując energię odrzutu amunicji 9x18 mm, co zniwelowało zjawisko "gwałtownego podrzutu", tak uciążliwego w P-64.
- Ewolucja mechanizmu spustowego DA/SA: W P-83 całkowicie przekonstruowano mechanizm uderzeniowo-spustowy. Zredukowano siłę potrzebną do ściągnięcia spustu w trybie samonapinania (DA) do akceptowalnego poziomu. Zmiana geometrii mechanizmu pozwoliła na oddanie celnego pierwszego strzału bez konieczności dysponowania ponadprzeciętną siłą palca, eliminując największą wpadkę ergonomiczną poprzednika.
- Wizualno-dotykowy wskaźnik załadowania komory: W przeciwieństwie do wystającej iglicy z P-64, inżynierowie Łucznika zastosowali tu inne, bardziej niezawodne rozwiązanie. Pazur wyciągu łuski na zamku, po wprowadzeniu naboju do komory, wyraźnie unosi się (odstaje od bocznej płaszczyzny zamka), co pozwala na szybką identyfikację stanu broni wzrokiem oraz dotykiem w warunkach zerowej widoczności.
- Synergia bezpiecznika (Decocker): Podobnie jak w poprzedniku, zastosowano lewostronny, skrzydełkowy bezpiecznik manualny, który pełni jednocześnie funkcję zwalniacza kurka. Przełączenie bezpiecznika blokuje iglicę i bezpiecznie zrzuca napięty kurek na ząb zabezpieczający.
- Operacyjna obsługa magazynka: Zwiększono pojemność magazynka do 8 nabojów. Pozostawiono jednak dolny (europejski) zatrzask magazynka, umieszczony u dołu chwytu pistoletowego. Z perspektywy taktyki wojskowej tamtych lat miało to sens – minimalizowało ryzyko przypadkowego wypięcia i zgubienia magazynka podczas czołgania się lub marszu w trudnym terenie.
Zalety i wady modelu P-83 Wanad wg użytkowników
P-83 Wanad to kwintesencja broni wojskowej przełomu lat 70. i 80. – surowa, prosta i tania w produkcji. Z rusznikarskiego punktu widzenia to udany kompromis między ekonomią a użytecznością. Pistolet jest dość niezawodny, bardzo celny (dzięki lufie osadzonej na stałe w szkielecie) i znacznie przyjemniejszy w strzelaniu niż jego poprzednik, P-64.
Jego główne wady wynikają z upływu czasu i zmiany doktryn szkoleniowych. Przyrządy celownicze są niezwykle małe i trudne do szybkiego zgrania w stresie. Dolny zatrzask magazynka całkowicie dyskwalifikuje tę broń z nowoczesnych zastosowań dynamicznych, gdzie liczy się szybkość przeładowania. Użytkownicy zwracają również uwagę na surowe wykończenie i obecność dość ostrych krawędzi wytłoczek z blachy, co przekłada się na niższy komfort użytkowania w porównaniu do dopracowanych polimerów lub frezowanej stali wyższej klasy.
Sprawdź polecane akcesoria do pistoletu P-83 Wanad:
